گل پسری از راه رسید.

اینجا یه ماهو هفت روزه ای گلم که تازه از خواب بیدار شدی و خوش اخلاقی                            مامان قربون چمشات عزیزم ...

                                                     مامان فدای چشمات                                    مامان فدای اون خنده های ملیحت عسلم             ...

                                                                    امیرم باباییی تورو خیلی دوست داره.اونقد که داره بهت حسودیم میشه پسر گلم     ...

                                                                           قربونه اخمات مامانی   ...

امروز ششم آبانه. دیروز یعنی پنجم آبان منو بابایی و مامان نرگس و آیدا دخترخاله(چون مامانش کلاس داشت با ما اومد) شمارو بردیم بیمارستان غیاثی برای مسلمون شدنت گل پسرم من میخواستم فیلمبرداری کنم ولی دکترت اجازه نداد.البته من که نه چون دلشو نداشتم. یه نفر دیگه.دوست داشتم برات یادگاری بمونه ولی نشد وای چه روز پر استرسی داشتم.خوبه مامان نرگس باهامون اومد چون خیلی حالم بدشده یود. شمارو که بردن اتاق عمل که اسمش هم اتاق سوچور بود من خیلی گریه کردم چون بابایی روهم راه ندادن بیشتر استرس گرفتم.وای... چه سروصدایی راه انداخته بودی نازگلم. بیمارستانو گذاشته  بودی رو سرت ده دقیقه طول کشید. ساعت یازده و نیم ظهر بود. خلاصه خیلی وحشتن...

         امیرمهدی جان مامانی اینجا اولین باری بود که عروسک بالای سرتو بادقت نگاه می کردی                                اینجا فقط یک ماه و هفت روزت بود گلم ...